Υπάρχει ελπίδα...

Από τα πρόσφατα μηνύματα σε video:

Ανανίας Καβάκας: Φόβος, τότε που θα έπρεπε να ηρεμούμε;

Σωκράτης Αναστασιάδης: Υπάρχει ελπίδα;

Γιατί σταυρώθηκε ο Χριστός;

Ο Προφήτης Ησαΐας, 760 χρόνια πριν γεννηθεί ο Ιησούς Χριστός επάνω στη γη, προφήτεψε για τον ερχομό Του, αρχίζοντας από τότε που θα γεννηθεί από την Παρθένο Μαρία, μέχρι και τον θάνατο Του επάνω στο σταυρό.

Εκείνο όμως που κάνει μεγάλη εντύπωση, είναι ότι προφήτεψε για ποιο σκοπό ο ερχόμενος Μεσσίας και Λυτρωτής θα πάθει και θα σταυρωθεί. Βλέπει τον Χριστό χωρίς ωραιότητα και περιφρονημένο και τον περιγράφει: «Καταπεφρονημένος και απερριμμένος υπό των ανθρώπων, άνθρωπος θλίψεων και δόκιμος ασθενείας, και ως άνθρωπος από του οποίου αποστρέφει τις το πρόσωπον, κατεφρονήθη, και ως ουδέν ελογίσθημεν αυτόν» (Isa 53:3).

Ο Προφήτης για να μας δώσει να καταλάβουμε ότι ο Χριστός δεν βασανίσθηκε και σταυρώθηκε γιατί έκανε κάποια παράβαση, αλλά ότι το έκανε για τις δικές μας αμαρτίες, γράφει: «Ημείς δε ενομίσαμεν αυτόν τετραυματισμένον, πεπληγωμένον υπό Θεού, και τεταλαιπωρημένον. Αλλ’ αυτός ετραυματίσθη δια τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη δια τας ανομίας ημών. Η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ’ αυτόν, και δια των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν» (Isa 53:4,5).

Η αμαρτία περιγράφεται στην Αγία Γραφή ως η παράβαση του νόμου του Θεού (1 John 3:4) και επανάσταση εναντίον του Θεού (Deut 9:7, Josh 1:18). Η αμαρτία είχε την αρχή της με τον Εωσφόρο, το «λαμπερό αστέρι, το τέκνο της αυγής», τον πιο όμορφο και δυνατό από τους αγγέλους. Δεν αρκέστηκε σε όλα αυτά, επιθύμησε να γίνει όμοιος με τον Θεό και αυτό ήταν το πέσιμό του και η αρχή της αμαρτίας (Isa 14:12-13,14-15). Ονομάστηκε Σατανάς, έφερε την αμαρτία στην ανθρωπότητα στον Κήπο της Εδέμ, όπου έβαλε σε πειρασμό τον Αδάμ και την Εύα με την ίδια αποπλάνηση, «θα γίνετε σαν θεοί». Στη Γένεση 3 περιγράφεται η επανάστασή τους ενάντια στο Θεό και ενάντια στις εντολές Του. Από τότε η αμαρτία έχει περάσει σε όλες τις γενιές της ανθρωπότητας και εμείς, οι απόγονοι του Αδάμ, έχουμε κληρονομήσει την αμαρτία από αυτόν. Στην επιστολή προς Ρωμαίους (Rom 5:12) μας λέει ότι μέσω του Αδάμ, η αμαρτία μπήκε στον κόσμο και έτσι ο θάνατος εξαπλώθηκε σ` όλους τους ανθρώπους γιατί «ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος» (Rom 6:23).

Όταν γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός από την παρθένο Μαρία, η σκιά του σταυρικού θανάτου απλώθηκε επάνω Του. Είχε γίνει άνθρωπος για να μπορέσει να πεθάνει. Από τη φάτνη μέχρι το σταυρό, ο σκοπός Του ήταν να πεθάνει. Υπέφερε όσο κανένας ποτέ.

Όταν έφτασε στο Γολγοθά ήταν εξασθενημένος και εξαντλημένος. Είχε μαστιγωθεί και ήταν φυσικά χωρίς αντοχή. 'Ομως όταν ο Χριστός πέθανε, πέθανε θεληματικά. Εκεί κρεμόταν εγκαταλειμμένος μεταξύ γης και ουρανού. Το αίμα έτρεχε πάνω στο πρόσωπο Του. Είχαν φτύσει στο πρόσωπο Του και τα φτύσματα των εξαγριωμένων ανθρώπων κυλούσαν πάνω Του. Δεν έβγαλε παράπονο ούτε παρακάλια παρά είπε απλά μια λέξη με την οποία μας έδωσε να καταλάβουμε ένα ελάχιστο μέρος της τρομερής φυσικής αγωνίας. Φώναξε: «Διψώ».

Το αίμα χύθηκε άφθονο. Ο Θεός ζητά το θάνατο είτε του αμαρτωλού, είτε του αντικαταστάτη Του. Ο Χριστός ο αντικαταστάτης! Ο Γαβριήλ και δώδεκα λεγεώνες αγγέλων, πετούσαν πάνω από τον κόσμο με γυμνά ξίφη. Αρκούσε ένα βλέμμα από την άγια μορφή Του για να σαρώσουν τα οργισμένα και μαινόμενα πλήθη, να τα εξαποστείλουν στην κόλαση. Δεν Τον κρατούσαν πάνω στο σταυρό τα καρφιά. Τον συγκρατούσαν σφιχτότερα από όλα τα καρφιά που ήταν δυνατό να κατασκευάσουν οι άνθρωποι, τα σχοινιά της αγάπης. «Αλλ' ο Θεός δεικνύει την εαυτού αγάπην εις ημάς διότι, ενώ ημείς ήμεθα έτι αμαρτωλοί, ο Χριστός απέθανεν υπέρ ημών» (Rom 5:8).

Τις αμαρτίες μας βάσταξε στο σώμα Του πάνω στο ξύλο. Ενώ στεκόμαστε συντριμμένοι απέναντι στα πάθη Του και αισθανόμαστε την ανικανότητά μας να αντιληφθούμε ή να εξηγήσουμε όσα υποφέρει, η λέξη «Τετέλεσται» βγαίνει από τα χείλη Του.

Αλλά τα φυσικά παθήματα του Ιησού Χριστού δεν ήταν τα πιο τρομερά Του παθήματα. Πριν από Αυτόν πολλοί άνθρωποι είχαν πεθάνει, και πολλοί αναδείχθηκαν μάρτυρες. Τα πιο φοβερά παθήματα του Ιησού Χριστού ήταν τα ηθικά, τα ψυχικά παθήματα. Είχε φτάσει στο τέρμα του αγώνα Του εναντίον της αμαρτίας και είχε δοκιμάσει την πιο βαθιά από τις θλίψεις όταν ο Θεός απέστρεψε το πρόσωπο Του απ' Αυτόν, πράγμα που Τον έκανε να φωνάξει: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» Τα λόγια εκείνα βγήκαν από το στόμα του Χριστού για να διδαχτεί ο άνθρωπος πόσα πολλά υπάρχουν που δεν έχει την ικανότητα να γνωρίσει μέσα στη περιορισμένη φύση του. Ο Ιησούς Χριστός φορτώθηκε τις αμαρτίες μου στο σώμα Του πάνω στο ξύλο. Πήρε τη δική μας θέση.

'Ολοι οι τύποι, οι θυσίες και τα σύμβολα της Παλαιάς Διαθήκης εκπληρώθηκαν τότε. Οι ιερείς δεν ήταν πια υποχρεωμένοι να μπαίνουν μια φορά το χρόνο στα 'Αγια των Αγίων. Η θυσία του Χριστού έγινε για να πληρώσει την ποινή της δικής μας αμαρτίας, να πληρώσει τα λύτρα, να μας συμφιλιώσει με τον Πατέρα «και καθώς είναι αποφασισμένον εις τους ανθρώπους άπαξ να αποθάνωσι μετά δε τούτο κρίσις, ούτω και ο Χριστός προσεφέρθη άπαξ δια να σήκωση τας αμαρτίας πολλών» (Heb 9:27-28).

Τώρα που έχει μπει το θεμέλιο της απολύτρωσης, εκείνο που έχει να κάνει ο ένοχος αμαρτωλός είναι να πιστέψει ότι ο Ιησούς Χριστός, πλήρωσε με το αίμα του, παίρνοντας τη θέση μας. Πλήρωσε ο αναμάρτητος Ιησούς Χριστός χωρίς ανταλλάγματα τη δική μας ποινή, τη ποινή του θανάτου και άνοιξε το δρόμο της συμφιλίωσης. «Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκεν τον Υιόν Αυτού τον μονογενή, δια να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον» (John 3:16).

Αν η ηθική ζωή μπορούσε να μας σώσει, ποτέ δεν θα πέθαινε ο Ιησούς Χριστός. Ένας αντικαταστάτης έπρεπε να πάρει τη θέση σας. Οι άνθρωποι δε θέλουν να ακούν γι' αυτό, γιατί προσβάλλει την υπερηφάνεια τους. Ταπεινώνει εντελώς το εγώ.

Τι πρόκειται λοιπόν να κάνετε με τις αμαρτίες αυτές; Ένα μόνο πράγμα έχετε να κάνετε και τούτο είναι να φέρετε τις αμαρτίες σας στο σταυρό και κει να βρείτε συγχώρηση.

Το Κάλεσμα σε μια Κοινωνία Ειρήνης…

Μια από τις πιο τραγικές συνέπειες της αστοχίας του ανθρώπου στη σχέση του με τον Θεό είναι το σύνδρομο της αποξένωσης με τον συνάνθρωπο.

Γεμάτη είναι η ιστορία από συγκρούσεις, συρράξεις και συνέπειες τραγικές που αιτία έχουν την διατάραξη των διαπροσωπικών σχέσεων. Διάφοροι φιλόσοφοι προσπάθησαν να δώσουν εξήγηση πολιτική, κοινωνική ή και ψυχολογική σ’ αυτή την πραγματικότητα που υπάρχει διαχρονικά στην ιστορία του ανθρώπου. Ο Λόγος του Θεού μας περιγράφει ότι το πρόβλημα είναι πρώτιστα πνευματικό. Ο άνθρωπος απώλεσε τη ζωοδόχο σχέση του με το Δημιουργό Θεό με άμεσο αποτέλεσμα να τελματώσουν και ν‘ “αλλοτριωθούν” και οι σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους σ’ όλα τα επίπεδα.

Έχουμε όμως καλά νέα... ο σταυρικός θάνατος του Χριστού καταργεί όλα τα εμπόδια και γεφυρώνει τη σχέση Θεού με τον άνθρωπο ανοίγοντας μια καινούργια κοινωνία ζωής ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο Θεός καλεί όλους τους ανθρώπους να γίνουν λαός του Θεού, οικογένεια του Θεού και μια πνευματική οικοδομή που είναι φτιαγμένη από ζωντανές πέτρες. Έτσι η δόξα της βασιλείας του Θεού απλώνεται στις καρδιές, γιατρεύει τις πληγές, ενώνει τις σχέσεις χαρίζει την ουσία μιας νέας ζωής πού όλοι καλούμαστε να ζήσουμε και ν’ απολαύσουμε... Αυτή την Κυριακή την πρώτη της άνοιξης του 2010 και μέσα στην κρίση, ο Θεός είναι ζωντανός και μπορεί και μας δίνει την ευκαιρία μιας καινούριας αρχής... Ομιλητής: Φώτης Ρωμαίος  

Το μήνυμα του Ευαγγελίου... χωρίς ανθρώπινα σχόλια

"Όπως είναι γραμμένο, ότι: "Δεν υπάρχει δίκαιος ούτε ένας." Rom 3:10

"δεδομένου ότι όλοι αμάρτησαν και στερούνται τη δόξα του Θεού." Rom 3:23

"Επειδή ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος. Το χάρισμα, όμως, του Θεού αιώνια ζωή διαμέσου του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας." Rom 6:23 

"Ο Θεός, όμως, δείχνει τη δική του αγάπη σε μας, επειδή, ενώ εμείς ήμασταν ακόμα αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για χάρη μας." Rom 5:8

"Επειδή, με τέτοιον τρόπο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό του το μονογενή, για να μη χαθεί καθένας ο οποίος πιστεύει σ'αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή." John 3:16

"Αν ομολογούμε τις αμαρτίες μας, ο Θεός είναι πιστός και δίκαιος ώστε να συγχωρήσει σ'εμάς τις αμαρτίες και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία." 1 John 1:9

"ότι αν με το στόμα σου ομολογήσεις Κύριο, τον Ιησού, και μέσα στην καρδιά σου πιστέψεις ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς. Επειδή με την καρδιά πιστεύει κάποιος προς δικαιοσύνη, και με το στόμα γίνεται ομολογία για σωτηρία." Rom 10:9-10

"Όσοι όμως τον δέχθηκαν, σ'αυτούς έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά του Θεού, σ'αυτούς που πιστεύουν στ'όνομα του." John 1:12

"Ο Ιησούς λέει σ'αυτόν: Εγώ είμαι ο δρόμος, η αλήθεια και η ζωή. Κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα παρά μόνον διαμέσου εμού." John 14:6

"Επειδή, όπως ο Πατέρας ανασταίνει τους νεκρούς και τους ζωοποιεί, έτσι και ο Υιός όποιους θέλει ζωοποιεί." John 5:21

"Επειδή, κατά χάρη είστε σωσμένοι, διαμέσου της πίστης΄ κι αυτό δεν είναι από σας΄ είναι δώρο του Θεού΄ όχι από έργα, ώστε να μην καυχηθεί κάποιος." Eph 2:8-9

"Επειδή, εν πρώτοις, σας παρέδωσα εκείνο, το οποίο και παρέλαβα, ότι ο Χριστός πέθανε εξαιτίας των αμαρτιών μας σύμφωνα με τις γραφές΄ και ότι θάφτηκε, και ότι την τρίτη ημέρα αναστήθηκε, σύμφωνα με τις γραφές." 1 Cor 15:1,3-4

"Εξομολογείστε ο ένας στον άλλον τα πταίσματα σας, και προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον για να γιατρευτείτε. Πολύ ισχύει η δέηση του δικαίου που γίνεται ένθερμα." James 5:16

"Αγαπητοί, ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον, επειδή η αγάπη προέρχεται από τον Θεό΄ και καθένας που αγαπάει έχει γεννηθεί από τον Θεό και γνωρίζει τον Θεό. Εκείνος που δεν αγαπάει, δεν γνώρισε τον Θεό΄ επειδή ο Θεός είναι αγάπη." 1 John 4:7-8

"Εσείς λοιπόν αγαπητοί, καθώς γνωρίζετε αυτά από πριν, φυλάγεστε, για να μην παρασυρθείτε με την πλάνη των ανόμων, και εκπέσετε από το στήριγμα σας. Αυξάνεστε δε στη χάρη και στη γνώση το Κυρίου μας και Σωτήρα, του Ιησού Χριστού. Σ'αυτόν ας είναι η δόξα και τώρα και στην ημέρα του αιώνα. Αμήν." 2 Pet 3:17-18